Wanneer iemand een spelletje speelt, kan dat een persoon zijn die een spelletje speelt, maar ook een gamer. Een gamer ben je wanneer je met regelmaat een 'game' speelt. Ik kan me tot de laatste groep toeschrijven. Op mijn X-fire account heb ik inmiddels meer dan 500 gameuren staan. Al moet ik wel zeggen dat ik soms vergeet om X-fire aan te zetten waardoor die 500 flink naar beneden zijn afgerond. Ook heb ik de account pas sinds 2006 terwijl ik in de periode 2000-2002 flink wat Diablo II: Lord of Destruction gespeeld heb. Misschien zou dit het aantal uur met 200 ophogen om dichter in de buurt te komen van mijn game activiteiten op de PC (consoles and handhelds dus niet meegerekend). De meeste mensen die ik ken spelen ook met regelmaat spelletjes. Sommige meer, andere minder. Een spelletje spelen is voor mij een manier om te ontspannen, alles los te laten of juist om agressie ergens op los te laten waar het weinig kwaad kan. Het beste spel wat ik tot nu toe gespeeld heb, is Diablo II: LoD, maar ik kijk erg uit naar Diablo III. Ook al zal het nog twee jaar duren voordat deze uitkomt. Ik ben er van overtuigt dat 3 beter wordt dan 2. Op dit moment speel ik veel op mijn NDS. Ik heb niet een favoriet, maar het hangt van de tijd af die ik heb en mijn humeur, welk spel ik speel. Het voordeel van een M3 REAL kaart is dat je alles er op kan zetten wat je zelf wil.
Ik ben geneigd om games te benaderen vanuit de game, terwijl ik films vanuit een sociaal-cultureel punt bekijk. Dit doe ik waarschijnlijk onbewust omdat ik weet dat twee verschillende media zijn en daarom ook een andere benadering vereisen. Het thema waar ik waarschijnlijk het beste bij aansluit is "Identiteit". Mijn favoriet genre is R(ole)P(laying)G(ame) en daar ben je toch meer met identiteit bezig dan bij een ander genre. Niet alleen met jouw eigen identiteit, maar ook die van je personage. Een goed voorbeeld daarvan is de game Neverwinter Nights.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten